بیشتر مناطق مریخ بسیار سرد است

بسیاری از ژنرال ها جاه طلبی خود را به نمایش میگذارند و ارتش های وفادار خود را جنگ میفرستند. 3. دوران آن بر گرد محورش معکوس(یعنی در جهت عقربه های ساعت) است. حرکت این اقمار در جهت مخالف هم انجام می گیرد. به طوریکه برپایه این سناریو، قمرهای اورانوس توسط موتوری به حرکت درآمده اند که در خلاف جهت مسیری که امروز در آن قرار دارند حرکت می کرده است. اورانوس در تلسکوپ به سبب وفور متان، قرصی سبز رنگ به چشم می آید.گهگاه لکه های سفیدی بر سطح سیاره پدیدار می شود.

این سیاره دارای دو قمر با نام های فوبوس و دیموس است،قمرهای مریخ فاصلهی نزدیکی با سطح این سیاره دارند و یکی از آنها نسبت به دیگری بزرگ تر می باشد که چرخش آن به دور مریخ ۷ساعت و ۳۹ دقیقه زمان می برد و اما زمان گردش مداری آن یکی قمر نیز ۱ روز و ۶ساعت و ۲۱ دقیقه است. اما بر اساس شبیهسازیهای کامپیوتری اخیر مشتری نقش قابل توجهی در کاهش بمباران سیارههای داخلی منظومهی شمسی نداشته است، البته هنوز بحث بر سر این مسئله ادامه دارد.

یک تیم پژوهشی به سرپرستی «دانشگاه لستر» (University of Leicester) انگلستان، طی کارزار علمی سه روزه که هفتهی گذشته بهصورت مستقیم برای همهی جهان پخش شد از تلسکوپ فروسرخ ناسا (IRTF) در هاوایی برای بررسی غول یخی عجیب منظومهی شمسی که ۱۹ بار نسبت به زمین از خورشید دورتر است، استفاده کردند. اندازهگیری سرعت باد در استراتوسفر مشتری با استفاده از تکنیک ردیابی ابرها، به دلیل عدم وجود ابر در این قسمت از جو غیرممکن است. استفاده میشود.به همین ترتیب از این رنگ برای مشخص کردن چیزهای مختلفی که به نوعی با این رنگ در ارتباط هستند مانند خاک سرخ، موی سرخ یا سرخپوست استفاده میشود.

با تایید انتشار اشعه ایکس از اورانوس، در گام بعدی تعیین علت این انتشار مورد توجه ستاره شناسان قرار میگیرد. اورانوس نیز مانند بسیاری دیگر از اجرام منظومه شمسی از جمله دنباله دارها، قمرها و حتی سیاره کوتوله پلوتون، به احتمال زیاد پرتوهای ایکس دریافت شده توسط خورشید را پراکنده میکند. به گزارش ایسنا، در سال ۱۷۸۱ میلادی، “ویلیام هرشل”(William Herschel) سیاره “اورانوس” را کشف کرد. در سال ۱۹۰۵، پرسیوال لاول (Percival Lowell)، ستاره شناس آمریکایی نیروی گرانشی را کشف کرد که بر دو سیاره نپتون و اورانوس تاثیر می گذاشت. سناریوی دیگر آن است که این پرتوها توسط شفقهای اورانوس تولید شوند.

یکی از مباحث علمی مطرح در زمان ما،بحث درباره ی علل بروز دورانهای یخبندانهای گذشته و پیشگویی امکان وقوع عصر یخبندان جدیدی در آینده است.تنها در 18000 سال پیش،بخش شمالی ایالات متحده و سرزمین های دیگری در همین عرضهای جغرافیایی پوشیده از یخ بوده است.شواهد اثباتی این واقعه را هنوز میتوان در قسمت هایی از ایالت مینه سوتا دید.به نظر برخی ناظران،سرمای شدید این دورانها ناشی از وقوع رخدادهای فاجعه بار،از قبیل برخورد یک سیارک،شهابسنگ یا دنباله داری غول پیکر با زمین،و در نتیجه برخاستن غباری عظیم بوده،که مانع رسیدن گرمای خورشید به زمین شده است.برخی دیگر بر این عقیده اند که منشا دورانهای یخبندان اثری آمیخته از چند تغییر در حرکت زمین بوده است.در اینجا می خواهیم یک سناریوی ممکن را در این باره ارائه دهیم.در بحث مربوط به حرکت تقدیمی زمین به این نتیجه رسیدیم که کجی محور زمین همیشه 23.5 درجه است.این نتیجه گیری درست نیست،زیرا در هر دوره بسیار طولانی 41000 ساله،کجی محور زمین به اندازه 4 درجه تغییر می کند.هرگاه این کجی بیشتر از 23.5 درجه شود،تغییرات فصلی شدیدتر می شوند،یعنی سیر ظاهری خورشید،در تابستان ما،در شمال دورتر و در زمستان ما در جنوب دورتر می شود.چنین تغییر مشخصی در کجی محور زمین به پایین تر رفتن دما می انجامد و لایه ضخیمتری از یخ در نواحی قطبی را تشکیل می دهد.این روند افزایش بیش از حد لایه های یخی معمولا با افزایش آب شدن یخ در تابستان جبران می شود،اما عامل دیگری است که گاه گاه با بیشتر کج شدن محور زمین مصادف می شود.

داده های او تایید کرد که سیاره ای جدید کشف شده است که به فاصله 19 واحد نجومی بر گرد خورشید میگردد. سیاره اورانوس در 13 مارس 1781 بوسیله سرویلیام هرشل انگلیسی که موسیقیدانی حرفه ای و منجمی متفنن بود با تلسکوپ بازتابی کوچک 18 سانتیمتری ساخت خودش کشف شد.اورانوس در چنین تلسکوپی به صورت قرص بسیار کوچکی است که اندک تفاوتی با یک ستاره معمولی دارد.اما این تفاوت اندک در اندازه کافی بود تا هرشل شک کند که این شی یک ستاره است.

یک احتمال این است که حلقههای اطراف اورانوس باعث انتشار اشعه ایکس میشوند. دادههای جمع آوری شده توسط رصدخانه چاندرا در سالهای ۲۰۰۲ و ۲۰۱۷ از انتشار اشعه ایکس توسط اورانوس خبر میدهند. دانشمندان برای نخستین بار کل اورانوس را در طیف فروسرخ تصویربرداری کردهاند تا با تهیهی دقیقترین نقشه، درک بهتری از شفقهای قطبی مرموز این سیاره داشته باشند. طیف سنج تصویربرداری CCD و مشاهدات انجام شده توسط دوربینهای رزولوشن بالای این رصدخانه نشان میدهد که این سیاره از خود اشعه ایکس ساطع میکند.

فرضیههای مختلفی در مورد منبع اشعه ایکس اورانوس مطرح شده است. پیش از این ستاره شناسان از انتشار اشعه ایکس در سایر سیارههای منظومه شمسی خبر داده بودند. چنین تفاوتی ناشی از ترکیبات این سیارهها است. برای نمونه محور گردش اورانوس به دور خودش، تقریبا عمود بر خورشید است و سیاره از پهلو به دور خورشید میچرخد که باعث میشود قطبهای آن برای حدود یک چهارم سال بهطور مستقیم رو به ستاره قرار داشته باشند. «اما توماس» (Emma Thomas) دانشجوی دکترای نجوم دانشگاه لستر دربارهی موقعیت شفقهای اورانوس گفت: «شفق قطبی شمالی در حقیقت از نیمکرهی شمالی به سمت خط استوا امتداد مییابد و حتی تا نیمکرهی جنوبی پیش میرود.

مناظق روشن، که شامل کلاهک ها قطبی هستند، احتمالا نیتروژن یخ زده می باشند. به نظر می رسد که این سیاره عمدتا ازمتان یخ زده تشکیل شده و جوی از متان دارد. هدف اصلی، بررسی دقیقتر حضور گاز متان (CH۴) در مریخ است که در زمین تا حد زیادی توسط میکروبها تولید میشود و نشانههایی از حضور آن توسط ماموریتهای قبلی مشاهده شده بود. اورانوس عمدتا از “یخ” که مخلوطی از آب، متان و آمونیاک است، تشکیل شده است. سیاره اورانوس از هیدروژن و هلیوم تشکیل شده است و هفتمین سیاره از نظر نزدیکی به خورشید است.

سعید و سفینه های باقی مانده در انبوهی از آتش طرفین گرفتار شده بودند و جنگ با شدت تمام ادامه داشت بـــــه نظر می رسید تا لحظاتی دیگر همه چیز تمام خواهد شد و سعید دیگر سرزمین و محل تولد خود را که سال ها در آرزوی دیدار مجدد ش به سر می برد نخواهد دید . به علاوه در این دوره فرسایش سطح توسط آب منجر به شکل گیری شبکه های دره ای در مریخ شده است.

این لکه ها برای تعیین دوره تناوب دوران مفید هستند. در این دوره شاهد تولید اسطرلاب­هایی با کتیبه­های متنوع هستیم. این تصاویر که توسط تلسکوپ فضایی هابل تهیه شده بود، ۱۲ منطقه تیره و روشن را در سطح پلوتو نشان می داد. یافتهها نشان میدهد که در بعضی از این سیارات بیش از 5 درصد جرم میتواند از آب مایع تشکیل شده باشد. یکی از دستاوردهای مهم این مدارگرد، شناسایی آن چیزی بود که دانشمندان پیش از این به عنوان «آب پنهان» در زیر سطح درهای در مریخ، توصیف میکردند. با اینحال به دلیل ابعاد کوچک و مدار عجیبش، بسیاری از دانشمندان، همگروهی پلوتو با سیاراتی مانند زمین و مشتری را زیر سوال بردند.

دیدگاهتان را بنویسید