درباره سیاره ها

با توجه به این که نور در هر ثانیه اندکی کم تر از ۳۰۰،۰۰۰ کیلومتر طی می کند و یک سال برابر است با ۳۶۵٫۲۵ روز که هر روز معادل ۸۶،۴۰۰ ثانیه است یک سال نوری تقریبا معادل مسافتی به طول ۹,۴۷۰,۰۰۰,۰۰۰,۰۰۰ کیلومتر خواهد بود. اندازهگیریها نشان می دهد که دمای مشتری با افزایش عمق در زیر ابرها افزایش مییابد. حرارت سطحی آن 6,093 درجه سانتیگراد و دمای درونی آن بیش از 15,000,000 درجه سانتیگراد تخمین زده می شود.

پس از مدتی متوجه می شوند آنجا خطری وجود داشته و به آن ها اجازه بازگشت نمی دهد. ناحیه تاریک موجود در این تصویر، نشاندهنده چرخش بزرگی از طوفانهای عظیم بود که بعدها با عنوان «نقطه سیاه بزرگ» (Great Dark Spot) نامگذاری شد. شماره 4 – گردبادهای مریخطوفان های عظیم گرد و غبار در مریخ بزرگترین نوع ازاین گونه طوفان ها در منظومه شمسی هستند که می توانند تا یک ماه ادامه داشته باشند. واژه ی منظومه (سامانه) نشان دهنده ی نظم بی نظیری است که این اجرام در گردش به دور خورشید رعایت می کنند.

مشاهداتی که در طول موجهای مختلف به خصوص طول موج فروسرخ انجام گرفته نیز نشان میدهند ستارگان جوان پس از آغاز همجوشی هستهای در مرکز خود با سرعتی حدود ۲۰۰ کیلومتر بر ثانیه این قرصهای چرخان را از خود رانده، به اطراف پراکنده میکنند. اگر نیروی هستهای ضعیف کمی ضعیفتر بود، نوترینوها به ندرت برهم کنش داشتند، به این معنی که ابرنواخترها نمیتوانستند عناصر بالاتر از آهن را ایجاد کنند. سرانجام فشار لایههای مختلف گازی ستاره سبب بالا رفتن دمای مرکز آن و آغاز همجوشی هستهای شده، دمای سطحی ستاره به سرعت بالا میرود.

تیم این فرضیه را مطرح نمود که مگنتوسفر سیاره انرژی را به سطح ستاره منتقل مینمود و دمای داغ ۷۷۶۰ درجهای آن را ۴۰۰ درجه افزایش دادهاست. یوهان الرت بوده (یوهان الرت بوده) به عنوان یک ستارهشناس مطرح آلمانی توانست در سال 1781 میلادی، این غول یخی را به کمک تلسکوپ خود کشف کند. شان ریموند، ستاره شناس آزمایشگاه اخترفیزیک در فرانسه که متخصص سیستمهای سیارهای است میگوید وقتی در مورد تعداد سیارهها در یک منظومه سیارهای صحبت میکنید، باید جنبههای مختلفی را در نظر بگیرید. وقتی یک منظومه سیارهای ناپایدار میشود، مدار سیارات شروع به تداخل با یکدیگر میکنند به این معنی که ممکن است سیارات با یکدیگر برخورد کنند یا فقط از نظر گرانشی پراکنده شوند.

اگر از سیارات کوچکتری استفاده کنیم که یک دهم اندازه زمین هستند، میتوان آنها را در ۱۲۱ مدار جداگانه که هریک شامل ۸۹ سیاره میشود، قرار داد. در ادامه دلایل برتری آواتار را نسبت به دیگر آثار سینمای هالیوود بیشتر توضیح خواهیم داد. کامرون به استفاده از آخرین فناوریهای روز در تولید فیلمهایش مشهور است و در این فیلم احتمالاً یکی از جاهطلبانهترین کارگردانیهای او را خواهیم دید. حاصل توزیع جرم این است که خورشید تقریبا ساکن و دیگر اجرام سبک تر بر گرد او می چرخند. امروزه می دانیم که آن گذرگاهها نوعی خطای دید بوده ، و آن نواحی تیره نیز صخره هایی هستند که هنگام از بین رفتن غبار قرمز رویشان ، آشکار می شوند.

اما در حال حاضر شارون عمدتا از آب منجمد تیره و پلوتون از متان منجمد که رنگی روشن دارد پوشیده شدهاند. مشتری، تودهای از یک کشند دایمی 100 متری را در آن بالا میآورد. تصویر بالا که در سال 2015 به ثبت رسید، چشمانداز زیبایی از حلقههای زحل را در مقابل قمر تیتان نشان میدهد. از بین این شخصیتهای جدید میتوان به Lawbringer اشاره کرد که در استفاده از ریولور و اسنایپر مهارت دارد و توانایی اصلیاش به او این امکان را میدهد برای مدتی کوتاه به طور خودکار نشانهگیری کند و با شلیکهای سریع دشمنان را از پای دربیاورد.

از سوی دیگر سیاست­های خواجه نظام­الملک (408-485ق) در ایجاد مدارس نظامیه که بر پایة مذهب اشعری بنا گردیده بود، زمینه را برای تغییر فضای فرهنگی جامعه از علوم عقلی به علوم نقلی و تثبیت این سنت فکری فراهم کرد. اگر سیارات به اندازه ماه بودند امکان ایجاد ۳۴۱ مدار وجود داشت که هر کدام میتوانست ۱۹۳ سیاره را در خود جای دهد. در این منظومه شمسی میتوانیم فرض کنیم که هیچ محدودیتی برای ایجاد سیارات وجود ندارد و میتوان آنها را به طور مصنوعی تولید کرد و در موقعیت دلخواه قرار داد. پاسخ. اتحادیه بین المللی نجوم (IAU) وضعیت پلوتو را به سیاره کوتوله تنزل داد زیرا سه معیار مورد استفاده IAU برای تعریف یک سیاره کامل را نداشت.

بنابراین، برای تعیین حداکثر تعداد سیاراتی که میتوانند به دور خورشید بچرخند باید به حوزه نظری روی آورد و برخی از عوامل طبیعی را که ممکن است تعداد سیارهها را محدود کنند نادیده بگیریم. بنابراین، برای به حداکثر رساندن تعداد سیارات در یک منظومه، باید سیارات را تا حد امکان کوچک کنید. بدون این که مجبور باشیم از لوازم حفاری استفاده کنیم و این در فضا، مخصوصا برای سیارک ها بسیار مهم است برای کمک به بهبود این فناوری آنها با دانشگاه معدنکاوی کلورادو همکاری میکنند که به نام بستر آزمایشی معدنکاوی نوری شناخته میشود. ریموند میگوید با این حال، اگر ما یک تمدن فوق پیشرفته با فناوری و منابعی بودیم که بسیار فراتر از موجودیهای فعلی ما بود، ممکن بود بتوانیم از بسیاری از این محدودیتها عبور کنیم و بتوانیم منظومه شمسی را با حداکثر تعداد سیارات طراحی کنیم.

سه دلیل فوق، یعنی قرار گرفتن تمامی سیارات در یک صفحه مداری، راستای چرخش آنها به دور خود (به استثنای زهره و اورانوس)، و جهت گردش آنها به دور خورشید از مهمترین دلایلی هستند که نشان میدهند منشا پیدایش تمامی سیارات منظومه شمسی یکسان و به نوعی مرتبط با پیدایش خورشید بوده است. از میان 8 سیاره ای که گرد خورشید می چرخند 4 سیاره ی اول (پیش از کمر بند سیارکی) سیارات زمین گون نام دارند یعنی مانند زمین جامدند و از جنس سنگ و خاک؛ 4 سیاره ی دوم (بعد از کمر بند سیارکی) سیارات مشتری گون و سیال هستند.

اما پس از کمی تامل پرسید: اهلی کردن یعنی چی؟ حلقههای زحل از میلیاردها ذره تشکیل شده است که برخی از آنها به ریزی غبار و برخی دیگر به بزرگی کوهها هستند. درست مانند نظریهای که لاپلاس از پیدایش منظومه شمسی ارائه داده بود، نظریه سحابی خورشیدی نیز با اشکال بزرگی رو به رو است که آن پایین بودن سرعت حرکت زاویهای خورشید در مقایسه با سیارات است. به گزارش جام جم آنلاین، در منظومه شمسی هشت سیاره وجود دارند که شامل عطارد، زهره، زمین، مریخ، مشتری، زحل، اورانوس و نپتون میشود و همگی آنها به دلیل کشش گرانشی شدید خورشید به دور آن میگردند.

تمامی سیارات منظومه شمسی تقریبا در یک صفحه مداری به دور خورشید میگردند. ریموند گفت که با این حال، در منظومه شمسی مهندسی شده ما، ممکن است سیاراتی داشته باشیم که در جهت مخالف به دور خورشید بچرخند که به مدارهای رتروگراد معروف هستند. هوا همیشه از جایی که فشار بیشتری دارد به سمت جایی که فشار کمتری وجود داردجریان می یابد و به این ترتیب، با به وجود می آید. ستارگان اجرام نورانی (منیر) بوده و به همراه سیارات، منظومه هایی را شامل می شوند که زمین (سیاره ما) به همراه 8 سیاره دیگر که به دور خورشید می گردند، یکی از این منظومه ها است که با نام منظومه شمسی یا سامانه خورشیدی در کهکشانی به نام راه شیری قرار گرفته اند.

دیدگاهتان را بنویسید